Język słowacki to jeden z wielu języków należących do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Posługuje się nim ponad sześć milionów ludzi. Przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest językiem urzędowym. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.
Język słowacki jest bardzo blisko spokrewniony z językiem czeskim. Dialekty słowackie znacznie różnią się między sobą. W ich obrębie wyróżnia się 3 zespoły: wschodniosłowacki, najbliższy językowi polskiemu, środkowosłowacki, który posiada wiele cech wspólnych z językami południowosłowiańskimi, szczególnie słoweńskim oraz zachodniosłowacki czyli najbliższy językowi czeskiemu.
Język słowacki nadal zachował pewne elementy języka słowiańskiego, które w polskim już zanikły. Jednym z takich elementów jest iloczas czyli występowanie samogłosek długich i krótkich. Ponadto w języku słowackim głoski l i r mogą być zgłoskotwórcze. Funkcjonują wtedy w identyczny sposób jak samogłoski, czyli może padać na nie akcent wyrazowy. W języku słowackim jest on dynamiczny, stały i zawsze pada na pierwszą sylabę wyrazu, także w słowach obcego pochodzenia. Gramatyka języka słowackiego bardzo przypomina polską. Również jeśli chodzi o jej złożoność – podobnie jak w języku polskim rzeczowniki i czasowniki ze względu na typ odmiany dzieli się na kilkanaście grup.
